۲۲:۲۶ ۲۰/۱۰/۱۳۸۸ : تاريخ ارسال
نگاهي به استعفا نامه حسينيان
موضوع :
خلاصه:
فرارو : هفته ی گذشته، آقای حسینیان با ارسال نامه ای به هیئت رییسه مجلس استعفای خود را از نمایندگی مردم تهران در مجلس شورای اسلامی اعلام کرد. او در این نامه ی تقریبا هزار کلمه ای سعی کرده تا علل استعفای خود را بیان کند، اما نوشتارش بیشتر در سبک و سیاق گزیده گویی ها و اشارات با طعنه و کنایه، قلم خورده تا بیان روشن و واضح علل استعفا.
حسینیان با این سبک نگارش به نکات ریز و درشت بسیاری اشاره کرده تا به این وسیله دلایل استعفای خود را در لابلای آنها قرار داده و به این وسیله عذر موجهی به مردم تهران برای کناره گیری از مسئولیت وکلاتش ارائه دهد.
زمان و نحوه ی نگارش حسینیان به نحوی است که خود به خود پرسش های زیادی را در مورد نامه اش ایجاد می کند تا به آن حد که نماینده اصولگرایی چون سيد حسين نقوي حسيني نیز با وجود آن که دلایل حسینیان را برای استعفا درست دانسته، باز می گوید "چرا ايشان امروز را جهت انتشار استعفاء نامه اش در نظر گرفت و چهارشنبه هيچ اقدامي انجام نداد؟"
پرسشی که حسینی مطرح کرده یک زاویه از این نامه را مد نظر گرفته و با توجه به کلیت نامه و زمان ارسال آن به هیئت رییسه مجلس زوایای دیگری نیز در کار است که جا دارد مورد توجه قرار بگیرند.
قبل از هر چیز، واکنش همفکران حسینیان به نامه وی جالب توجه است. برای مثال، سيد حسين نقوي حسيني گفته " به نظرم چون حسينيان توانايي اصلاح امور را در خود نديده و نتوانسته به قسم نمايندگي خود جامع عمل بپوشاند تصميم به استعفا گرفت، از اين رو کار وي تبليغاتي تلقي نمي شود" و کوثری از نمایندگان همسو با حسینیان در مورد استعفایش گفته " استعفای حسینیان سیاسی کاری نیست و وی در این تصمیم خود جدی است ولی بعید می دانم اکثریت نمایندگان به درخواست ایشان رأی مثبت بدهند".
کوثری در ادامه سخنان خود نکته قابل تاملی را نیز بیان کرده؛ آن جا که می گوید "احتمالا ایشان قبل از اقدام به استعفا با برخی نمایندگان مشورت کردند و بعد در این رابطه تصمیم گرفتند از این رو نباید این کار را تبلیغاتی دانست چراکه اقدامی جدی و حائز اهمیت است".
سخن کوثری مبنی بر مشورت حسینیان با برخی از نمایندگان قبل از اقدام به استعفا را می توان از نوع گفته های کسانی چون حسینی و دهقان نیز دریافت. این نمایندگان از یک سو، نکاتی که حسینیان تصریح نکرده را در بیان خود برشمرده اند و سعی دارند تا نشان دهند که حسینیان به چه علت تصمیم به استعفا گرفته است و از سوی دیگر، نسبت به استعفای غیر مترقبه حسینیان واکنشی سریع از خود نشان داده و بر جدیت حسینیان بر استعفایش تاکید دارند و شائبه تبلیغاتی بودن آن را نفی می کنند.
این نمایندگان در مورد نکات غیر مصرح در نامه حسینیان حداقل دو مورد را مشخص کرده اند. مورد نخست به این قطعه از نامه حسینیان برمی گردد که نوشته "جناح اصلاحطلب نزد رئیس (مجلس شورا) عزیزتر و ارزشیتر شدند و هر روز ما مطرودتر و بیخاصیتتر. من خود را موجودی شکسته خورده و سرخورده میبینم وقتی میبینم ریاست کمیته دفاع مجلس یکی از فتنهگرانی است که از بانیان اتهام تقلب در انتخابات بود". به گفته دهقان، منظور حسینیان از ریاست کمیته دفاع محتشمی است و معتقد است که "بين آقاي محتشمي و حسينيان قطعا بايد حسينيان انتخاب شود".
مورد دوم به این قطعه از نامه وی ارتباط دارد که می گوید "امروز مردمی که دنبال صد هزار تومان وام میگردند ناگهان چشم باز میکنند می بینند دهها میلیون تومان بیتالمال به جیب هنرپیشههایی میریزد که نه دل در گرو اسلام دارند و نه در گرو حتی این کشور و بدتر ناگهان تصویر آنها را در کنار هم باید شاهد باشیم و هیچکس هم اخم نکند چرا مأیوس و سرخورده نباشم؟".
دهقان در این مورد به دیدار مشایی به یکی از هنرپیشه های زن اشاره کرده و گفته "اين موضوع به صلاح كشور و رئيس جمهور نيست" و حسینی نیز همین نکته را تایید کرده و گفته "اقدام رئيس دفتر رئيس جمهور جهت پرداخت 80 ميليون به يک هنرپيشه جاي سوال دارد".
گذشته از این دو مورد، حسینیان در نامه خود به موارد دیگری نیز اشاره کرده که این نمایندگان تصریحی نسبت به آن نداشته اند و به نظر می رسد که نوع واکنش سریع آنان به نامه حسینیان تا اندازه زیادی آن موارد را پوشانده و تنها در جهت محدود کردن همین موارد باشد. در واقع، بعید به نظر می رشد که استعفای حسینیان محدود به این دلایل بوده و از نکات دیگر نامه اش هم چنین برمی آید که دلایل مهمتری از این موارد مطرح است.
در اینجا لازم است تا به زمان انتشار این نامه توجه شود که درست همزمان با وقوع دو امر در مجلس است؛ اول طرح اعدام محاربان و دوم گزارش هیئت تحقیق و تفحص مجلس در مورد وقایع کهریزک و عاملان آن.
حسینیان در زمانی استعفانامه خود را به هیئت رییسه مجلس داده که طرح دو فوریتی اعدام محاربان به ابتکار او و امضای 35 نماینده دیگر در مجلس مطرح شده است. حسینیان در این طرح خواستار تقلیل زمان اجرای حکم اعدام محارب از بیست روز به پنج روز شده است.
او در ابتدای استعفانامه اش می نویسد "امروز خود را ناتوانتر از همیشه مییابم. هر اقدامی آغاز کردیم با رقابت پیچیده پارلمان تاریست های حرفهای نقش بر آب شد".
هر چند که او اشاره مستقیمی به طرح ابتکاری خود نکرده اما سخنان علی مطهری در مورد آن طرح تا اندازه زیادی به روشن شدن قضیه کمک می کند. علی مطهری در مورد آن طرح گفت "این طرح ناشی از روحیات افراطی و تند برخی از طراحان مخصوصا آقای حسینیان است" و در این جمله کوتاه منظور خود را خلاصه کرد که "آقای حسینیان کلا علاقه خاصی به اعدام دارد". خبرنگار از این سخن مطهری گمان برد که او قصد شوخی و مزاح دارد اما او با صراحت گفت که "جدی میگویم. زمانی که ایشان قاضی بود حکم های اعدام بسیاری صادر میکرد و این به روحیات ایشان بر میگردد".
عباراتی از قبیل «تندی و افراط» در استعفانامه حسینیان تا اندازه زیادی می تواند ناظر به سخنان مطهری باشد. در واقع، استعفانامه حسینیان در این مورد یک نوع اعلام موضع در قبال مخالفان آن طرح است که به ادعای حسینیان سعی می کنند با رقابت پیچیده پارلمان تریستی آن را نقش بر آب کنند.
حسینیان در بخشی از نامه خود می نویسد "امروز بسیج و نیروهای انتظامی که در جریان فتنههای اخیر در خط مقدم علیه مزدوران آمریکایی میجنگیدند تا از امنیت مردم دفاع کنند به بهانه تخلف چند نفر (که باید هم برخورد شود) اینان با تمام وجود مورد تحقیر و ظلم دادگاههای نظامی قرار میگیرندو تمام بدنه تحت تعقیب قرار میگیرند".
حسینیان زمانی این نامه را به هیئت رییسه مجلس فرستاده که کمیته تحقیق مجلس گزارش خود در مورد حوادث پس از انتخابات و به خصوص وقایع کهریزک و عاملین آن را آماده تقدیم به ریاست مجلس کرده است.
گفته می شود که کمیته تحقیق در گزارش خود نقش برخی از عوامل قضایی و امنیتی در وقایع کهریزک را بررسی کرده و به آنها پرداخته و جملات حسینیان نیز درست به همین موضوع اشاره کرده و همین امر را نیز دلیل استعفای خود دانسته و می پرسد "فرماندهان مورد اذیت و توهین قرار میگیرند؛ ولی هیچ کس دفاعی نمیکند و هیچکس نمیپرسد نیرویی که میخواهد از امنیت مردم و ارکان نظام دفاع کند با این روحیه زخم خورده چگونه و چرا؟"
با توجه به این دو مورد می توان پی برد که اقدام حسینیان به استعفا دلایل بسیار مهمتری نسبت به کمک مالی مشایی به هدیه تهرانی و عکس این دو در کنار یکدیگر یا ریاست محتشمی بر کمیته دفاع از فلسطین دارد. به عبارت دیگر، استعفانامه ی مطول حسینیان ناظر بر اتفاقات سیاسی قابل توجهی در مجلس است که چندان موافق با خلق و خوی و مشرب سیاسی وی نیست و او با این استعفانامه به نحوی بر دیگر نمایندگان غیر همسو با خود اتمام حجت کرده است.
این موضوع که حسینیان با استعفانامه خود چقدر قصد واقعی استعفا دارد یا آن که حرکتی تبلیغاتی انجام داده را نمی توان با قطعیت حکم کرد اما یک نکته از ارسال این نامه به ریاست مجلس پیدا است و آن این که اقدام حسینیان به وقایع فعلی مجلس ارتباط دارد و به موضع مشخصی را در قبال آن ایجاد می کند.
این امر طبیعی است که استعفانامه وی و حواشی آن می تواند برای همسویان حسینیان در مجلس برنامه کاری ایجاد کند تا در فضای آن بتوانند آن وقایع را تحت الشعاع قرار بدهند و به این وسیله وضعیتی انفعالی برای مخالفان خود ایجاد کنند. به عبارت دیگر، استعفانامه حسینیان همان گونه که از سبک نگارشی آن پیدا است بیشتر به بیانیه ای سیاسی شباهت دارد که به دنبال به دست آوردن اهدافی سیاسی است تا استعفا از نمایندگی مجلس.